• Ou Ming
  • Sunday, December 09, 2007

    Love the One

    Love everyone for the sake of the one λέει το φυλλάδιο που μου χώνει κάτω από τη μύτη μου ο διανομέας. Ψέμματα. Κάτω από τη μύτη του μπροστινού μου το έχωσε, εγώ άπλωσα το χέρι μου και το πήρα, τον λυπήθηκα που ξεροστάλιαζε στη γωνία της Charing X. Αυτή η λύπη σε συνδυασμό με μια βαθιά ενοχή είναι μία αυτόματη αντίδραση που έχω από μικρή σε παρόμοιες καταστάσεις. Πλανόδιοι, λαχειοπώλες, ζητιάνοι. Θυμάμαι τη μάνα μου να λέει μία φορά πως φρόντιζε να γεμίζει την τσέπη της με ψιλά όταν παίρναμε τον ΗΣΑΠ για να πάμε στο κέντρο γιατί δεν άντεχε να την κοιτώ ικετευτικά στα μάτια έτοιμη να βάλω τα κλάμματα κάθε φορά που έμπαινε κάποιος στο βαγόνι. Ανεξήγητο.


    Love everyone, παλαιότερη τακτική που επανεκτιμώ κάθε μέρα εδώ και μήνες. Love everyone for the sake of the one vs stop loving everyone for the sake of you. Ή λανθασμένη διατύπωση;
    Δε θα ήταν πιο εύκολο αν συγχωρούσες εκείνον, δεν κάκιωνες εκείνη, αδιαφορούσες για τον δείνα; "Δείξε τη μεγαλόψυχη κατανόηση που θα τους έκανε να αισθανθούν καλύτερα” vs "Μην τη δείχνεις, ο λόγος της μεγαλοψυχίας σου δεν είναι αθώος και σου κάνει κακό". "καλό παιδί" και “παιδί που πρέπει να φροντίσει τον εαυτό του” συζητάνε και δεν πολυκαταλαβαίνουν το ένα το άλλο. To “άκου τι πραγματικά θες” δεν έχει πολύ νόημα. Η απάντηση είναι μάλλον στο να αγαπήσεις τον εαυτό σου με τόση σιγουριά που τα συναισθήματα σου να αποκτήσουν για σένα την κανονική τους αξία. Ίσως αυτό να σήμαινε πως κάποιοι θα εξαφανιστούν από τη ζωή σου και τελικά αυτό να μην είναι πια τόσο τραγικό. Ίσως ούτε και αυτοί να υποφέρουν τόσο και ας λένε.

    Love yourself for the sake of everyone.



    9 Comments:

    Anonymous Anonymous said...

    Ή απλά όλοι είναι ένοχοι μέχρι απόδειξης του αντιθετου. Ναι, στο τέλος σου μένουν λιγότεροι, αλλά τουλάχιστον το αξίζουν.

    (η φωτογραφία γράφει)

    Γ.Ι

    December 10, 2007 2:35 pm  
    Blogger Μαρκησία του Ο. said...

    Θυμάμαι στο Dogville την τελευταία σκηνή, που ο Κάαν (πατήρ) λέει στην Κίντμαν (κόρη), λίγο πριν το μακελειό: με ποιό δικαίωμα θέλεις να τους συγχωρέσεις; αν κάνεις αυτό, σημαίνει πως θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο από αυτούς, και ως ανώτερη, έχεις και το δικαίωμα να τους κρίνεις και να αποφανθείς, άρα είσαι αλαζόνας.

    είχα σοκαριστεί με αυτή τη διατύπωση, τη βρήκα κυνική, αλλά in the longrun, ο εκνευριστικός Τρίερ ίσως και να έχει δίκιο. Η μεγαλοψυχία δεν έχει πάντα ευγενή κίνητρα.

    Νομίζω ότι οι χαρακτηρισμοί καλό, κακό ή whatever παιδί δίνονται εκ των υστέρων και συνήθως σε σχέση με κάποιον ή κάτι άλλο.

    στα υπόλοιπα, συμφωνώ με τον προλαλήσαντα. Ο χρόνος που περνάει έχει κόστος, γιατί είναι ζωντανός, δεν είναι μνημόσυνο...όσοι μένουν, μένουν για κάποιο λόγο. Όσοι φεύγουν, για κάποιον άλλο....

    either way, είναι μεγάλη συζήτηση...

    xx

    December 10, 2007 7:59 pm  
    Anonymous The Passenger said...

    Α πολύ ωραίο αυτό το κείμενο.Αγάπα αυτούς που μπορείς - γιατί όταν προσπαθείς να τους αγαπήσεις όλους στο τέλος διαλύεσαι.Κάποιους αναγκάζεσαι να τους αφήσεις πίσω γιατί στο τέλος της ημέρας it's either them or you.You can't save everybody after all.

    December 10, 2007 9:28 pm  
    Blogger Xilaren said...

    σε ευχαριστώ, γιώργη. δυσκολεύομαι να είμαι τόσο απόλυτη.

    μαρκησία μου, δεν τη θυμάμαι αλλά μου αρέσει έτσι που την περιγράφεις, από την άλλη πάλι δε μου λέει κάτι καθότι όλων των πράξεων τα κίνητρα είναι περίπλοκα και σίγουρα δεν είναι η ευγένεια που με απασχολεί εδώ. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τα "παιδιά": σαφώς και δεν έχει να κάνει με "ποιοτικά" κριτήρια ή εξωτερικά μέτρα αλλά με τους συγκρουόμενους εαυτούς και πως τους βιώνουμε. οι άλλοι δεν μετράν και τόσο. thank you, μπουμπου

    ναι, passenger, αυτό ακριβώς

    December 10, 2007 11:03 pm  
    Blogger Aντώνης said...

    Ολόσωστη σε βρίσκω. Όλα αυτά ώρες ώρες ίσως είναι και στάση πολιτική σκέφτομαι. Κοινωνική πάντως σίγουρα είναι. Το προηγούμενο στάδιο ήταν μίζερο και αξιολύπητο κι αυτό εδώ έχει πάρει θέση. Γκοου ον...:)

    December 11, 2007 1:26 pm  
    Blogger wetex3 said...

    πως κάποιοι θα εξαφανιστούν από τη ζωή σου και τελικά αυτό να μην είναι πια τόσο τραγικό. Ίσως ούτε και αυτοί να υποφέρουν τόσο και ας λένε.


    makari na exafanistoun alla den exafanizontai giati fovountai. gia ola ftaei o fovos.

    December 11, 2007 3:28 pm  
    Blogger Xilaren said...

    aντώνη μου, ωραίο αυτό με την πολιτική διάσταση. και ναι, i'm moving :)

    wetex (γιατι έγινες η 3η; :Ρ), φοβόμαστε εννοείς, εμείς όχι οι άλλοι. άσχετο, αλλά όταν σε "ακούω" θυμάμαι ότι θέλω να γράψω ένα ποστ για όλους τους φίλους μου που θέλουν να διαγράψουν past experiences in the style of the eternal sunshine...

    December 12, 2007 10:27 am  
    Anonymous lady d said...

    xilaren, katalathos mallon egina wetex3...to past me akolouthi...

    nomizo o fovos tairiazei stous allous. kai nai afto gia to eternal sunshine isxiei. pistevo poli sto delete of past experiences...kai den simfono katholou me to end meaning tis tainias.

    December 12, 2007 11:39 am  
    Blogger Xilaren said...

    diafwnoume kai sta 2, to deutero to exoume ksanasyzitisei, isws na prepei na kanoume ena joint post, pros and cons of memory deleting :)

    December 12, 2007 12:14 pm  

    Post a Comment

    Links to this post:

    Create a Link

    << Home