• Ou Ming
  • Monday, April 30, 2007

    Χαμένη στο διαδίκτυο (wk 16)

    Family Life

    - Parental

    deckchairs

    Μετά από 12 μέρες οι γονείς μου φεύγουν. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς προσδοκίες είχα πριν έρθουν, μάλλον υποσυνείδητα ήθελα να τους αποδείξω πως ζω καλά, πως μπορώ να φροντίζω όχι μόνο εμένα αλλά και αυτούς και πως δεν είμαι πλέον η μικρή ξεμυαλισμένη της οικογένειας. Τελικά όλα αυτά εξατμίστηκαν σε 12 μέρες περπατήματος στη λιακάδα κι εκδρομών, με πολύ ελεύθερο χρόνο για εσωτερικό μονόλογο και αστείους διαλόγους μαζί τους. Στο Hyde Park νοικιάζουμε deckchairs όπως στις ελληνικές παραλίες και αράζουμε 4 ώρες με βιβλίο, εφημερίδες, χυμούς. Οι γονείς μου μαυρίζουν, εγώ παθαίνω ηλίαση.


    Τελικά, δεν είχα συνειδητοποιήσει πως έχουν τόσο ζεν ρυθμούς. Πώς θα μπορούσα άλλωστε μιας και η τελευταία φορά που περάσαμε τόσο χρόνο μαζί ήταν κάπου στο γυμνάσιο. Όταν μια μέρα σχολιάζω πόσο ήρεμα είναι να τρώμε πρωινό μαζί (υπό ΚΣ δεν τρώω ποτέ πρωινό, ούτε καν κάθομαι για να πιω τον πρωινό καφέ) ο πατέρας μου δεν χάνει την ευκαιρία να σχολιάσει / γκρινιάξει εύστοχα: “γιατί κάθεσαι και ποτέ σπίτι σου όταν είσαι Αθήνα;
    Σωστό.

    Μου μεταδίδουν αυτή την ηρεμία και με κάνουν να γελώ με τις παραξενιές τους. Ο πατέρας μου πχ. αρνείται να ζήσει στην ώρα Γκρήνουιτς, δεν αλλάζει το ρολόι του με αποτέλεσμα στις 10μμ να ανακοινώνει πως είναι κουρασμένος γιατί έχει πάει μεσάνυχτα και πότε θα προλάβουμε το μουσείο αφού είναι 8 (είναι 6).

    Η δε μητέρα μου φαίνεται πως μεγαλώνοντας, με το που μπαίνει σε αεροπλάνο κάνει switch αυτόματα στη γλώσσα της παιδικής της ηλικίας: στην κουζίνα μου το δενδρολίβανο είναι αριζμαρί, το καλαμπόκι λάζαρος και ένα σωρό νέες λέξεις που εμπλουτίζουν εις το εξής το φτωχό μου κρητικό λεξιλόγιο.

    Σε ένα πράγμα πάντως φαίνεται να συμφωνούν: στην ώρα που περνάω μπροστά στον υπολογιστή. Νομίζουν πως το παρακάνω (και πού να ήξεραν τι επακολούθησε αφού έφυγαν) και δε μασάνε στα αστεία μου:

    - Mα βρε μαμά, δεν καταλαβαίνεις, το λαπτοπ μου κράταγε συντροφιά τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Πώς να το εγκαταλείψω τώρα; Δεν είναι σωστό.
    - Ε, καλά τι να σου πω; πάρε αγκαλιά τον ερωτά σου, τόσο δραστήρια και να χαζεύεις έτσι. Πάντως, να το ξέρεις, μία στην Πάτρα που είχε την ίδια μονομανία χάθηκε.

    -Τι εννοείς χάθηκε;

    -Χάθηκε, πώς το λένε, εξαφανίστηκε.
    -Πού χάθηκε, βρε μάνα;

    -Χάθηκε. Στο διαδίκτυο.

    Μάλιστα. Η εικόνα της Sandra Bullock περνάει γοργά μπροστά από τα μάτια μου και αποφασίζω να το αφήσω εκεί.


    -Marital

    Την επόμενη το βράδυ παίρνω μια γεύση του πώς ίσως θα ήταν να είσαι σύζυγος και νοικοκυρά στη δεκαετία του 50. Εγώ στην κουζίνα, ο Ε. στον καναπέ με τα πόδια στο τραπέζι. Διάλογος:

    -Hey M, nice flowers, are they yours?
    -Nice, huh? My mum bought them
    -Yes,
    lovely, could u please move them out of the fucking way? They are blocking the tv.

    :-)


    Την Τρίτη επίσης βγαίνουμε έξω για να δώσουμε κουράγιο σε εκείνη που χάνει τη δουλειά της. Την Πέμπτη ξαναπίνουμε για να γιορτάσουμε τη νέα δουλειά. Εντάξει, είναι σίγουρο πως με αυτή τη μέθοδο αντιμετώπισης των καταστάσεων δε θα πάμε πολύ μακριά. Ίσως μέχρι τους ΑΑ.


    Life at Work

    Στη δουλειά συνεχίζεται το χάος των τελευταίων προθεσμιών. Μέσα στο γενικό πανικό και σαν να είναι όλοι συνεννοημένοι έρχονται στο γραφείο μου για τα πλέον άσχετα, ο καθένας με το μακρύ του και το κοντό του. Η Κ., η άεργη του ορόφου που ψάχνεται πάντα για κουβεντούλα και την οποία αποφεύγω επιμελώς, ειδικά αυτές τις μέρες, "σκάει" στην πόρτα προτού προλάβω να πάρω το πολύ απασχολημένο μου ύφος. Πριν καν ρωτήσω τι νέα, έχει αρχίσει:

    -I looked myself up on google and I am an origamist in LA.

    (το origamist με αιφνιδιάζει και με αποσπά, δεν προλαβαίνω να κόψω την κουβέντα εν τη γεννέσει της)

    -Origamist? Is this really a job?
    -Yes, exciting
    , huh? But my sister is a vet in Melbourne so I guess she beats me.

    - Yes, but you live in LA, LA is cooler than Melbourne so there you go, απαντώ απορώντας από πού μου ήρθε αυτή η βλακεία. Ενώ έχω αρχίσει να τσαντίζομαι που συμμετέχω στη σουρεάλ συζήτηση και να την κοιτώ υποτιμητικά, ζηλεύοντας την στην ουσία που δεν έχει να κάνει τίποτα και χαζολογεί στο ιντερνετ, θυμάμαι πως και εγώ έχω ψάξει τον εαυτό μου στο google… ουκ ολίγες φορές:

    -Hm, I am afraid I'm nothing in google.
    -Oh, come on,
    Μ, this means that your name is unique!
    -Pfff, it just comes to prove that Greeks aren’t good in bloody anything
    απαντώ και γελάω με το ίδιο μου το αστείο.

    (χμ, θυμάμαι βέβαια πως με το βαφτιστικό μου ήμουν πριν κάποια χρόνια μια κολυμβήτρια, η οποία είχε τερματίσει 8η, ούτε καν στην τετράδα, χάλια. Μήπως αλήθεια να έπιανα την κολύμβηση; αλλά πού; στο Covent Garden η πισίνα είναι ανοιχτή, δε λέει, ποιός να τρέχει στη Victoria, για τέτοια είμαστε; από τη μία χαζή σκέψη πηδάω στην άλλη και χωρίς να το καταλάβω η Κ. φεύγει, φαίνεται κατάφερα να αποκτήσω το απασχολημένο μου ύφος χωρίς καν να προσποιηθώ!)


    Την Κυριακή βλεπουμε τους CSS, η Lovefoxxx είναι θεά, "τα σπάει" που λέει και ένας γνωστός, κάνει στην ψύχρα stage diving, η ασφάλεια του Astoria σε πανικό. Ωραία.

    Throwing

    Το σπίτι και ο ύπνος δεν υφίστανται αυτή την 16η εβδομάδα του χρόνου. Τη θέση τους έχει πάρει όμως ένα πολύ γλυκό soundtrack, το soundtrack αυτής της εβδομάδας, ίσως και του μήνα και αυτό είναι:




    11 Comments:

    Blogger Nick D said...

    So beautiful...
    So simple...
    Loved it!
    (to laptop se zestainei giati mplokareis to ventilator etsi opws to exeis panw sta podia sou :) )

    Alla to kwloxartaki se sxima petaloudas pou to eides???

    May 01, 2007 12:30 pm  
    Blogger Xilaren said...

    thanks, honey bunny!

    den mplokarw tipota, auto to lapitopi to prosexw san ta matia mou (leme twra)

    ha! i photo einai apo to net: origami toilet paper! :-P

    (molis elaba sms apo d: as piasome to mai/ as ginome jedi/petaei i libido mas?/e, nai, loipon, petaei!
    hahaha! kalo, e???)

    May 01, 2007 2:20 pm  
    Blogger αμβρόσιος said...

    latreuo proti foto. oloi itane css mou fainetai , to pira prefa poli arga.
    tha pas 02 festival?
    xxx

    May 02, 2007 10:40 am  
    Blogger mourga said...

    nice...stin arxi to post mou fanhke poly megalo kai otan teleiwse poly mikro....:)
    ki egw exw brei giatrous me to onoma mou, athlitries, mia kathigitria se amerikaniko uni ivy league, ta kalytera sou lew!

    oso gia ayto pou eipes gia goneis...taytistika! kai ta rologia tous...giati pote kaneis den ta allazei??

    p.s.-let's meet:)

    May 02, 2007 1:57 pm  
    Blogger Μαρκησία του Ο. said...

    Ζήλεψα την ξαπλώστρα! :)

    γλυκό και ανοιξιάτικο

    ΧΧ

    May 02, 2007 3:01 pm  
    Blogger Aντώνης said...

    θα έλεγα οτί τον έπιασες το Μάη με μια ουσιαστικότερη έννοια φέτος! Καλό σου μήνα!

    May 02, 2007 10:27 pm  
    Blogger Xilaren said...

    hey αμβρό! δεν έχω κλείσει Ο2, σκέφτομαι ίσως τη μια μέρα (το σαββατο νομίζω) αλλά δεν ξέρω. μα να είσαι CSS βρε παιδί μου και να μη σε δούμε; :(

    mourga: "stin arxi to post mou fanhke poly megalo kai otan teleiwse poly mikro....:)" that was very sweet! thanks!!!
    kalws ir8es mikri mou, meta to bank holiday kanonizoume opwsdipote!

    μαρκησία: έλα μου Λονδίνο και θα σε κάνω βασίλισσα!!! (μέχρι και ζήνα, τι να λέμε τώρα!)

    aντώνακη, σε ευχαριστώ, για να δούμε! καλό μήνα και σε σένα!

    May 03, 2007 2:01 pm  
    Anonymous The Passenger said...

    You know that incident with the flowers spoiled the otherwise beautiful vibes that your post has left on me.I guess you can't have it all good in life huh.

    I'm always glad when I find people who read the Sandman.That counts for a lot more than finding their name in Google :)

    May 05, 2007 7:11 pm  
    Blogger akoimetos said...

    Ω οι ευτυχισμένες μέρες... τι όμορφο που είναι αυτό το κείμενο, ακριβώς σαν την ώρα που το διάβασα (20:20) τώρα που όλα μπερδεύονται γλυκά, το μπλε γίνεται σιγά-σιγά μαύρο, τα φύλλα πίνουν το τελευταίο φως, η 'Ανοιξη είναι γλυκιά αλλά κι απειλητική (λιγάκι) κι η νοσταλγία, βέβαια, δεν είναι αυτό που ήταν. Ακούω και το καινούργιο του Ρούφους (ευχαριστώ Winter Academy) που είναι τέλειο, βγήκε και ο μαλάκας στη Γαλλία (αλί!) --- σόρυ για το παραλήρημα, παραμάσησα δάφνη φαίνεται. Για γυρίστε πίσω κυρία μου να με βάλετε στην τάξη!

    May 06, 2007 8:25 pm  
    Anonymous sage said...

    tetoio talento, tetoio talento....
    to ksereis oti egw eimai mia 24xronh hthopoios?? les na einai sign gia career change??
    mikrh mou, mou leipeis!!!!
    dianne reeves... thea?? olo to soundtrack einai fantastiko...

    May 06, 2007 9:56 pm  
    Blogger Xilaren said...

    @the passenger: hm, I now realise that the flowers incident can come across really wrong, which is a pity, it was so funny in reality, esp. since e. is just a friend. Of course, if he were a husband, it would be a rather tragic kind of story!

    Gaiman, YES!!!! :)))

    hi, passenger!

    @akoimetos, χαίρομαι που σε ακούω χαλαρό!
    επέστρεψα και θα σας τακτοποιήσω, αγαπητέ. Χέσ'τον Σαρκοζύ, αυτός και ο sh. NO PACHARAN! ;)
    (btw, από εσένα έμαθα τη νίκη του στις 2 η ώρα το πρωί που μπήκα χτες! γκρρρ!)
    Τι κάνουμε το Σαβ;;;

    @sage: κι εμένα ρε γμτ!!!!!! αν υποψιαστώ πως θα σε ξαναδώ τα χρ/να... :(
    anyway, i will think positive! καλό ταξίδι σήμερα και να περάσεις καλά.
    θεά η reeves και να ξέρεις ότι αγαπώ όσους την αγαπούν ;)))

    May 07, 2007 10:25 am  

    Post a Comment

    Links to this post:

    Create a Link

    << Home