• Ou Ming
  • Monday, March 17, 2008

    Μία αδίστακτη, ξανθιά λαλίστατη

    Στεναχωρήθηκα λίγο την προηγούμενη βδομάδα με την ανταπόκριση στο προπροηγούμενο ποστ. Κυρίως με τον εαυτό μου, που δεν έχω κουράγιο να μπω σε τέτοια κουβέντα και αρκούμαι σε λινκς. Αφού στο μυαλό μου όλα αυτά φαντάζουν τόσο λογικά και δεν χωρούν επί της ουσίας κουβέντα, κι επιπλέον είναι ένα θέμα close at heart, θα έπρεπε να μου ήταν εύκολο να γράψω κάτι απλό και ας ασχολούμαι με άλλα αυτό τον καιρό. Χμ... κάποια άλλη στιγμή ίσως. Θα ήθελα να γράψω κάτι εκτενές. Τώρα τα αφήσαμε έτσι, με τον Κωστή να το μεταθέτουμε σε κάποια κουβέντα στο rough trade και με τον passenger να καταλήγει πως τα quotas στον επαγγελματικό χώρο καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. :(
    οκ, θα επανέλθω.

    Από την άλλη, ομολογώ πως δεν εξεπλάγην και τόσο από την αντίδραση. Πριν ένα μήνα βρισκόμουν σε μία αίθουσα στο Βερολίνο με επιφανείς ακαδημαϊκούς, ας πούμε προοδευτικής κοψιάς, και στη συζήτηση γύρω από τα gender quοtas στις εκλογές, η αντίδραση ήταν ακριβώς η ίδια, με ολίγη από ειρωνεία προς την ομιλήτρια. Ο πιο αγαπημένος μου, λαμπρό μυαλό, ένας από τους συντάκτες Green Paper - The Future of Democracy in Europe άρχισε να λέει κάτι για την ανάγκη ποσόστωσης στις εκλογές των κοντών ανθρώπων (!) καθότι έχει αποδειχθεί πως οι κοντοί πέφτουν συχνά θύματα διακρίσεων και αναρωτιόταν γιατί οι γυναίκες και όχι οι κοντοί. Κάπου τον έχασα. Μαζί και το κουράγιο μου. Από την άλλη μου φάνηκε ενδιαφέρον πως οι μόνοι άντρες που φάνηκαν να σοκαρόνται τόσο όσο οι γυναίκες του πανελ ήταν Άγγλοι, με έναν από αυτούς να κόβει το γενικότερο παραλήρημα αναφωνώντας is it me or is there a huge dinosaur in the room? this argument was won 20 yrs ago, gentlemen!. Νομίζω για κάτι τέτοια αισθάνομαι κάπως περήφανη για την υιοθετημένη μου πατρίδα.

    Συνειρμικά πάω στην ξανθιά αδίστακτη, τη Χίλαρυ, και κυρίως στο πως την αντιμετωπίζουν τα αμερικάνικα media. Μολονότι η ίδια δεν μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής, ήταν τρομερά εντυπωσιακό όλο αυτό τον καιρό να διαβάζεις πώς παρουσιαζόταν κάθε κίνησή της, (calculated, not feminine enough, did she really cry?) και το βαθμό του σεξισμού ανάλογως με το έντυπο, κυρίως κατά το πρώτο μισό των προκριματικών εκλογών, όσο δηλαδή προηγείτο. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως οποιοσδήποτε άντρας υποψήφιος με τα δικά της προσόντα αυτή τη στιγμή θα προετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει τον McKane και δε θα κυνηγούσε ακόμα λίγους εκλέκτορες. Θα είχε πάρει το χρίσμα δια περιπάτου.


    A tart, a witch, a broad,
    που έλεγε και ο Μάμετ χθες το βράδυ αλλά για κάποια άλλη.

    (και τι ειρωνεία βέβαια όλο το θέμα πλέον να εξελίσσεται σε racism vs sexism)



    Ας πάμε σε κάτι πιο ελαφρύ, εκεί που μας κάλεσε ο Silent Stelios και η Ιφιμέδεια πριν αρκετές μέρες. Διάλεξα την πορτογαλική wikipedia με σκοπό να κάνω ένα δίσκο με fados, τελικά μας βγήκε σε πιο Medeski Martin and Wood a la portuguesa. Η τύχη τα έφερε έτσι ώστε στο 8ο κομμάτι να έχουμε ως έκτακτη συμμετοχή μία από τις αγαπημένες τραγουδίστριες αυτού του blog. Beth, c u in less than a month!

    Enjoy:

    Grande Azul da Gasconha

    Title: Pamplemousses (θεϊκό όνομα;!)

    1. Hiperestesia

    2. Shawn Farrell

    3. Tyonek

    4. Balloo (Países Baixos)

    5. Abibe-comum

    6. Córrego Primeira Água

    7. Briansk

    8. Beth Gibbons

    9. Forest Oaks

    10. Rodolfo Carbone

    11. A Pata da Gazela


    εδώ για μία γεύση απο την guest

    19 Comments:

    Blogger stassa said...

    Δέν έχεις δίκιο για τη Χίλαρυ και για τον περίπατό της προς τη δόξα, αν ήταν αντρας. Υπήρχε και άλλος υποψήφιος στην κούρσα των δημοκρατικών, άντρας *και* λευκός.

    Στο κάτω κάτω, οι Αμερικανοί δεν διαλέγουνε τους αρχηγούς τους για τα προσόντα τους. Για τη μούρη τους τους διαλέγουνε...

    March 17, 2008 3:09 am  
    Blogger Αθήναιος said...

    Είμαι φανατικά εναντίον των ποσοστόσεων παρ'όλα αυτά όμως όσο μεγαλώνω τόσο αγριεύω με τον απίστευτο σεξισμό που παρατηρώ γύρω μου και το βιώνω κι εγώ η ίδια. Η καλύτερη συνταγή δεν είναι οι νομοθετικές ρυθμίσεις αλλά η παιδεία των λεβέντηδων από τις μανούλες τους και τους πατερούληδές τους.

    Φυσικά, καλή συνταγή στη δουλειά είναι να αντιμετωπίζεις το σεξισμό ως ένα deficiency, σαν να έχεις απέναντί σου ένα άτομο με σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες. Είναι χάσιμο χρόνο να οικτίρεις την κοινωνία και να προσπαθείς να βάλεις στους άλλους μυαλό, ανάγεις το πρόβλημα σε κανόνα του παιχνιδιού και τους γαμάς τη μάνα.

    March 17, 2008 6:31 am  
    Blogger Ιφιμέδεια said...

    Αχ, Αθήναιε, καλά τα λες αλλά ποιός έχει τελικά το κουράγιο; Θα μου πεις αυτός που δεν έχει άλλη επιλογή...

    Τέλος πάντων, η Χίλαρυ δεν ξέρω αν έχει πρόβλημα μόνο λόγω φύλου. Μου έκανε εντύπωση η άποψή σου Xilaren για τον "περίπατο" της Χίλαρυ αν ήταν he. Δεν έχω γνώσεις επί του θέματος, τι να πω περισσότερα. Σκέφτομαι από την άλλη ότι κι αυτή έπαιξε το φύλλο του φύλου, την καλή σύζυγο που συμπαρίσταται στον κερατούκλη και συχνά αναρωτιέμαι αν εκεί και τότε δεν αποφάσισε με ποιόν τρόπο θα εξαργύρωνε την επιταγή.

    Ο δίσκος σου θα έπαιρνε σίγουρα βραβείο Αρίων στην κατηγορία έντεχνο/λαϊκό αν δεν υπήρχε ο Χατζηγιάννης. Παρά ταύτα, ακούγεται τέλειος!!! (τι ωραία γλώσσα)

    March 17, 2008 10:12 am  
    Anonymous lady d said...

    Για τη μούρη τους τους διαλέγουνε...

    diafono. i emfanisi paizei megalo rolo kai stin ellada opos kai stin ipoloipi evropi. o tony blair safos eixe megaliteri perasi os PM logo emfanisis en antithesi me gordon brown, pou ton antipathoun logo emfanisis. ego prosopika den pistevo oti an itan antras tha ekane 'peripato' kai tha xe parei idi to xrisma. diladi epeidi einai ginaika prepei na to eixe parei IDI mono kai mono gia na deixoume oti i koinonia mas den einai pia sexistiki? min ksexnas oti oute o Obama exei parei aftin ti stigmi to xrisma apo dimokratikous. ego pistevo this is a tough world kai parola afta i Hilary krataei (elpizo na krataei akoma vasika). pou simainei kati.

    March 17, 2008 11:38 am  
    Blogger Xilaren said...

    stassa, δεν είχε τα ίδια προσόντα, ούτε το ίδιο κύρος. Διαφωνούμε και στο δεύτερο. :) Από πού βγαίνει; και γιατί μόνο στο αμέρικα; Καλημέρα

    Αθήναιε, εγώ πάλι είμαι υπέρ, αν και θεωρώ είναι λίγο απλοϊκό να λέμε γενικά "είμαι υπέρ / κατά" όταν υπάρχουν τόσα διαφορετικά είδη ποσοστώσεων (λίστες κομμάτων, κοινοβούλιο κλπ). Για μένα το ευκταίο και η διαφοροποίηση που πρέπει να γίνεται είναι μεταξύ του equality of result / equality of opportunity. Το ανέφερα και σε κάποιο σχόλιο στο προηγούμενο ποστ: το ζητούμενο δεν είναι να έχεις πχ 40% γυναίκες βουλευτές με νομοθετική ρύθμιση αλλά να δίνεται η δυνατότητα επαρκώς και όχι μόνο στα λόγια σε όσες θα την ήθελαν. Τελοσπάντων, είναι μεγάλη κουβέντα και έχει αρκετές αποχρώσεις που χάνονται.

    Ωραία αυτά με την παιδεία και συμφωνώ αλλά δυστυχώς δεν αρκεί. Άσε που τότε αναφερόμαστε ως επί το πλείστον στο δυτικό κόσμο, καθότι δεν μπορείς βέβαια να βασιστείς στην “παιδεία των λεβέντηδων” πχ σε μία αφρικάνικη χώρα που μόλις βγήκε από έναν εμφύλιο.
    Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με το IDEA η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό γυναικών στο κοινοβούλιο είναι η Ρουάντα με 48.8%, η ποσόστωση εκεί έχει επιβληθεί μέσω συντάγματος/εκλογικού νόμου. Είναι και βέβαια πρακτικό αν σκεφτείς την πρόσφατη ιστορία της χώρας. Το οποίο μας φέρνει στην άλλη διάσταση του θέματος: ότι κακώς η ποσόστωση κρίνεται μέσα από ένα αυστηρά φεμινιστικό, αν θες, φόκους. Η ποσόστωση συμβάλλει στην καλύτερη δυνατή χρήση του διαθέσιμου ανθρώπινου δυναμικού, η πολιτική/ επιχειρηματικότητα/ what have you διανθίζεται με την εμπειρία/ άποψη/ δυναμική του 50% του πληθυσμού. It's good economics/politics etc.

    Συμφωνώ απόλυτα με τη δεύτερη σου παράγραφο. :) Αναγκαστικά αφού δεν υπάρχει άλλη επιλογή όπως λέει και η Ιφι.

    Ίφι, είναι άλλο μεγάλο θέμα αυτό που θίγεις με την απιστία, όποτε το σκέπτομαι, θυμάμαι (και γελάω με) την επιστολή που της είχε στείλει η Μάργκαρετ Παπανδρέου (sic) εμψυχώνοντας την, λέγοντας πως οι γυναίκες των μεγάλων ανδρών πρέπει να τους υποστηρίζουν πάντα. Αυτά από την πρώην πρόεδρο της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος. No fucking comment!

    Μαρή λαίηντι ντι, δεν είπα έγω τέτοιο πράγμα (epeidi einai ginaika prepei na to eixe parei IDI....)! Αλλά εσένα δε σου μιλάω, μας έφτυσες και για το Royal Shakespeare Theatre και ας ήταν μες στην πόρτα σου. Έως εδώ λοιπόν! :Ρ

    excuse me, ifi, μας την είπατε για το κομπιλέησον μας; έντεχνο/λαϊκό η Gibbons; τσκ τσκ τσκ

    March 17, 2008 12:56 pm  
    Blogger Sceptic Anonymous said...

    Σιγά τα προσόντα της Χίλαρι δηλαδή. Όπως είπε και ο Κρις Ροκ επειδή αυτός κάνει 15 χρόνια stand up comedy σημαίνει ότι και η γυναίκα του είναι κωμικός;

    Αν η Χίλαρι δεν ήταν Κλίντον θα ήταν τώρα σε αυτή την κούρσα; Για μένα η περίπτωση Χίλαρι πρόκειται περί νεποτισμού και δυναστείας και όχι φεμινισμού.

    March 17, 2008 1:08 pm  
    Blogger Xilaren said...

    χαχα, το ότι θα φτανα να κάνω και τη δικηγόρο της Κλίντον, ούτε στον εφιάλτη μου. Αλλά για να δούμε:

    -δικηγόρος
    -βοηθός στο House Judiciary Committee για στο σκάνδαλο του Watergate
    -πρόεδρος σε state committees on education reform and rural health.
    -εκπόνησε το σχέδιο για τη μεταρρύθμιση του national health care system, το οποίο, αν και δεν πήρε το πράσινο φως, αποτέλεσε ένα απο τα σημαντικότερα γεγονότα στην προεδρία του Κλίντον
    -2 φορές γερουσιαστής

    χμ, σαν να έχει τα ίδια με τους περισσότερους υποψηφίους. χμ, ίσως και λίγο περισσότερα! ο κρις ροκ καλά λέει όσα λέει, είναι κωμικός και από τους αγαπημένους μου. αλλά το επιχείρημα είναι σοβαρά με το ποιον είναι παντρεμένη; ε, λοιπόν, bingo, ακριβώς το ίδιο επιχείρημα με όλες τις συντηρητικές εφημερίδες...

    :)

    March 17, 2008 1:23 pm  
    Blogger Sceptic Anonymous said...

    1988 Bush, 1992 Clinton, 1996 Clinton, 2000 Bush (Jr), 2004 Bush (Jr), 2008 Clinton (the wife?)

    Αυτό σου λέει κάτι; Ποια η διαφορά από το Παπανδρέου, Παπανδρέου, ήταν και ένας Σημίτης κάποτε, Καραμανλής, Καραμανλής και ακόμα ένας Παπανδρέου να προσπαθεί και να μην μπόρει.

    Αν ένα επιχείρημα συμφωνεί με κάτι που είπαν οι "συντηρηικές" εφημερίδες δεν μετρά; Οι "συντηρητικοί" προφανώς δεν έχουν δικαίωμα να εκφέρουν άποψη. Ο αγγελιοφόρος δεν φταίει σε τίποτε.

    ;)

    March 17, 2008 2:55 pm  
    Blogger Μαρκησία του Ο. said...

    Χωρίς να έχω παρακολουθήσει ενδελεχώς τη συζήτηση περί gender quotas, να πω απλά για τη Χίλαρι ότι θα μου ήταν αντιπαθής και άντρας να ήταν, γιατί απλά είναι αντιπαθής άνθρωπος! (μιλαμε για επιστημονικό επιχείρημα! ;-)

    έχει παίξει το χαρτί της γυναίκας,όπως σωστά παρατήρησε η Ιφιμέδεια, και μάλιστα ανεπιτυχώς, γιατί τελικά κάποιοι θεωρούν ότι αφού έφαγε το κέρατο τώρα πάει να κάνει overcompensating και να δείξει ότι μπορεί να κάνει ό,τι και ο άντρας της, και ίσως ακόμα καλύτερα. Αυτό το forgive and forget attitude δεν πιάνει μάλλον...
    Κάνε ψυχανάλυση γλυκιά μου!

    Δεν διαφωνώ ότι έχει κάνει όλα αυτά που λες, αλλά θα τα έκανε αν το όνομά της δεν ήταν Clinton? όσο εναντίον της είναι αυτό το όνομα, είναι και άλλο τόσο υπέρ της. Και εκεί ποντάρει.

    Τώρα για το αν είναι feminine enough η καμπάνια της, αυτά είναι βλακείες. Για το χρισμα κατεβαίνει, θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για το παιχνίδι. Είναι και ο χαρακτήρας της υπερφιλόδοξος, δεν θα δυσκολεύτηκε πολυ! ;-)

    March 17, 2008 4:13 pm  
    Anonymous Anonymous said...

    opws blepeis, agaphth xilaren, to thema sou bghke labraki.. kai oles oi apanthseis pou elabes xrizoun analushs... (kai psuxanalushs)

    tha krathsw thn leksh "(uper)filodoksos" apo thn prohgoumenh apanthsh, kai tha se rwthsw: sumfwna me thn proswpikh sou ektimhsh, tha erthei pote h mera pou h frash "filodoksh gunaika" den tha einai tziz-kaka?

    March 18, 2008 11:45 am  
    Blogger Xilaren said...

    :)
    dear sceptic, σε ευχαριστώ πολύ.

    σαφώς και έχουν δικαίωμα και συμφωνώ εν μέρει με το επιχείρημα περί νεποτισμού, αλλά έλα όμως που ο νεποτισμός δεν είναι το πρόβλημα αυτών των εφημερίδων (και όχι μόνο των εφημερίδων). Δε δημιούργησαν πχ τέτοιο θέμα όταν υποψήφιος ήταν ο Bush Jr αλλά τώρα, υποστηρίζοντας ότι είναι η "Κυρία του κυρίου". Ο γιος του μπαμπά ή ο ανιψιός του θείου είναι προφανώς πιο αποδεκτό. Άλλωστε αν το paradigm του νεποτισμού είναι τόσο ισχυρό όσο λες, δε θα έπρεπε τα πράγματα να είναι πιο εύκολα για τη Χίλαρυ;
    (Ποιος ξέρει; Κάπως έτσι ίσως να γίνει και μεθαύριο όταν η Μπακογιάννη παρουσιάσει την επιθυμία για την αρχηγία του κόμματος της. Αναρωτιέμαι πόσο εύκολος θα είναι ο δρόμος μίας δοκιμασμένης υπουργού. Τόσο εύκολος όσο του ανιψιού-απλού βουλευτή που παρέμεινε στην αρχηγία παρά την ήττα – σπάνιο φαινόμενο για την Νέα Δημοκρατία;)

    Το πρόβλημα είναι ο κυρίαρχος, ηγεμονικός λόγος. Οι περισσότεροι τον έχουμε υπόψη μας αλλά τον ξεχνάμε στην καθημερινή ζωή. Για να το πω πολύ απλοϊκά όπως το ότι μια γυναίκα "τον πήρε για να του τα τρώει" ενώ ένας άντρας "παίρνει προίκα". Τα στερεότυπα, όπως κάποια από αυτά που αναπαράγονται και στο κόμμεντ της Μαρκησίας: η Κλίντον είναι ΥΠΕΡφιλόδοξη να θέτει υποψηφιότητα, μία λέξη που αμφιβάλλω να χρησιμοποίησε κανείς για τον αλκοολικό γιο του μπαμπά. Και ποιο χαρτί ακριβώς της γυναίκας έπαιξε με την απιστία; Την έχω δει να το αρνείται σε πολλές συνεντεύξεις και απορώ κι εγώ, ποιο χαρτί είναι αυτό ακριβώς; το ότι δεν τον χώρισε; Ή πρώτη είναι ή η τελευταία; Και πώς της βγήκε σε καλό όταν ακόμα και νεαρές, έξυπνες γυναίκες της το τρίβουν στα μούτρα;

    Και πολλά, πολλά άλλα (κυρίως το χαρτί της σεξουαλικότητας και πως μοιάζει με άντρα, a recurring theme στο λόγο γύρω από το όνομα της, ακόμα και από υποστηρικτές της) τα οποία θα ήταν ωραία να συζητούσαμε με ένα ποτό αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.

    Ας σκεφτούμε λίγο την επιλογή των λέξεων, όπως την επισημαίνει και η ανώνυμη, την οποία ευχαριστώ.

    March 18, 2008 1:17 pm  
    Blogger Sceptic Anonymous said...

    Βασικά συμφωνώ μαζί σου ότι αρκετοί άντρες έχουν πρόβλημα με γυναίκες που "δεν ξέρουν την θέση τους", για το θέσω κόσμια.

    Υπάρχει σεξισμός και σίγουρα δεν είναι ένα πρόβλημα που θα εξαφανιστεί ακόμα και αν εκλεγεί η Κλίντον.

    Για να πω την αμαρτία μου ο λόγος που δεν την πάω είναι επειδή είναι αμετανόητη για τον πόλεμο του Ιράκ εκτός αν άλλαξε γνώμη. Και επειδή μετά το 2004 είχε αρχίσει να αντιγράφει τους Ρεπουπλικάνους με το να μιλά δημόσια για την θρησκεία της και τα πιστεύω της. Δικαίωμα της φυσικά αλλά μάλλον είναι στο άλλο κόμα που έχουν τους θεοσεβούμενους που μας ζαλίζουν για την σχέση που έχουν με τα θεία και τα υπερφυσικά. Επίσης με χαλά το γεγονός ότι πέρσι το καλοκαίρι την είχαν σίγουρη για to χρίσμα ενώ ο Ομπάμα ήταν το αουτσάιτερ. Γενικά έχω μια τάση για τους "αδύνατους" αν και όπως ήρθαν τα πράγματα πρέπει να αρχίσω να υποστηρίζω Κλίντον!

    Εννοείται ότι τον Μπους δεν το πάω και ότι αυτός σίγουρα πάνω σε ξένες πλάτες βασίστηκε. Αλλά τώρα πρέπει και οι Δημοκράτες να αντιγράφουν τα λάθη των Ρεπουπλικάνων;

    Τέλοσπαντων ότι είναι να γίνει, θα γίνει και μπορεί η Κλίντον να είναι κατάλληλη για το πόστο. Μπορεί να είμαι και εγώ σεξιστής και να μην το παραδέχομαι...

    March 18, 2008 4:57 pm  
    Blogger Xilaren said...

    την αντιπαθούμε για τους ίδιους ακριβώς λόγους, sceptic, (χαίρομαι που ανέφερες τη θρησκεία γιατί ελάχιστοι το παραδέχονται) και μου τη σπάσατε που με βάλατε στη θέση να την "υπερασπίζομαι", χαχα!

    όσο για το Όμπαμα-Κλιντον, Democrats- Republicans πάντα κρατώ στο νου μου κάτι που έλεγε ενας ισπανός φίλος: το δίλημμα είναι λάθος, είναι σαν coca cola - pepsi

    καλησπέρα και πράγματι σε ευχαριστώ

    March 18, 2008 5:06 pm  
    Blogger stassa said...

    lady d, Όταν λέω "μούρη" εννοώ "πούλημα μούρης" όχι την εμφάνιση γενικώς. Ας πούμε, ο παρών Μπους πουλάει που είναι βλάχος του λαού, κλπ. Στήσιμο, κατάλαβες;

    Xillaren, κοίτα όμως, η Χίλαρυ τώρα δεν είναι και καμμιά καταπιεσμένη μαύρη ανύπαντρη μητέρα με δυο παιδιά. Εϊναι από την τάξη των πλέον προνομιούχων γυναικών στις ΗΠΑ. Δεν νομίζω οτι την αδικεί κανένας να της ρίξει ένα σκυλοβρίσιμο- εννοείται, όχι επειδή είναι γυναίκα, ούτε επειδή είναι γυναίκα του Κλίντον, ούτε επειδή, και καλά, οι καλές κυρίες δεν βαράνε, αλλά επειδή, έ, είναι αντιπαθέστατη, κι υπερφιαλόδοξη όπως είπαν κι άλλοι πόστερς παραπάνω. Τέλος πάντων, προσωπικό γούστο υποθέτω. Θα βοηθούσε κι αν δεν ντυνότανε σαν σακι με κρεμμύδια... στα δικά μου κιτάπια τουλάχιστον... Και όχι γιατί αυτό το ντύσιμο δεν είναι "γυναικείο", επειδή είναι χάλια και με πειράζει στα μάτια.

    Η αλήθεια είναι, εγώ δεν ζώ στις ΗΠΑ, ούτε ψηφίζω εκεί, οπότε αρκούμαι κι εγώ να κρίνω με βάση τη μούρη που έλεγα. Κι απ' αυτήν την άποψη προτιμώ τον λιγνό με το inspiring χαμόγελο παρά την κοντή με το calculating βλέμμα.

    Από άποψης καταλληλότητας για το χρίσμα και πολιτικών ικανοτήτων... σιγά... Η Χίλαρυ ψήφισε υπέρ του πολέμου στο Ιράκ, αλλά όποιος και να βγει, και τα στρατά δεν θα αποσύρει (γιατί δεν γίνεται αυτό... με καμμία κυβέρνηση) και αν τον έπαιρνε, θα άνοιγε καινούργιο μέτωπο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, θυμίζω, είναι supreme commander του στρατού τους. Κι απ' ότι φαίνεται, ο επόμενος θα κληρονομήσει και μια κρισάρα στην οικονομία, που θα βλαστημάει την ώρα και τη στιγμή, και που δεν διορθώνεται με μία ή και δέκα προεδρίες. Άσε, μπουρδέλο είναι η χώρα (η ΗΠΑ)

    March 18, 2008 5:18 pm  
    Blogger Αθήναιος said...

    Γιατί έχετε κολλήσει με τη Χίλαρυ; Ξεχάσατε αυτά που έλεγαν στηη Σεγκολέν τα συντρόφια της πριν πάρει το χρίσμα της προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος;

    Ξεχνάτε τον αντίπαλό της στο κόμμα τον Ντομινίκ Στρως Καν να λέει ότι καλύτερα να πάει σπίτι της παρά να διαβάζει τις μαγειρικές της συνταγές δημοσίως και ρωτούσε ειρωνικά ποιος θα φυλάει τα παιδιά στο σπίτι;

    Κι αυτά ο Καν ο οποίος σε γενικές γραμμές είναι σοβαρός πολιτικος αν και σοσιαλιστής.

    March 18, 2008 5:26 pm  
    Blogger Αθήναιος said...

    Για το ποιος θα φυλάει τα παιδιά στο σπίτι ρωτούσε ο Ρολλάντ Φαμπιύς όχι ο Ντομινίκ Στρως Καν, αυτός έλεγε για τις συνταγές.

    March 18, 2008 5:28 pm  
    Blogger Xilaren said...

    O Laurent Fabius, ναι, σωστά

    και πράγματι δεν αξίζει να κολλάμε σε ένα τυχαίο παράδειγμα. Ségolène και αρκετές άλλες.

    πάω να φτιάξω το humour section του bookstore γιατί μας την είπανε. Προφανώς το να απαντάς σε κάποιον που διαφωνεί και στη λέει, δείχνει έλλειψη χιούμορ

    :)

    March 19, 2008 10:56 am  
    Blogger Μαρκησία του Ο. said...

    Short note: είπα ότι είναι υπερφιλόδοξη, όχι ότι είναι κακό που είναι υπερφιλόδοξη! Και ότι κάνει ό,τι χρειάζεται για να κερδίσει, όπως θα έκανε οποιοσδήποτε υποψήφιος.

    Το χαρτί της γυναίκας είναι η γνωστη αμερικανοβλαχιά (και όχι μόνο) που λέγεται stand by your man. Είμαι σίγουρη ότι περίμενε την ώρα που αυτή της η κίνηση θα απέδιδε καρπους.

    March 19, 2008 1:06 pm  
    Blogger 珊珊李 said...

    成人影城,成人網站,18成人,成人影片,聊天室,ut聊天室,尋夢園聊天室,18成人,成人網站,成人影片,ut聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,a片,微風成人,a片,A片,成人影城,聊天室,尋夢園聊天室,A片,成人網站,18成人,成人影片,微風成人區,a片,成人網站,18成人,微風成人,ut聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,A片,成人影城,成人網站,18成人,成人影片,聊天室,ut聊天室,A片,成人影城,成人網站,18成人,成人影片,聊天室,尋夢園聊天室,a片,聊天室,尋夢園聊天室,ut聊天室,A片,成人影城,成人網站,成人影城,a片,A片,A片,成人影城,成人網站,18成人,成人影片,微風成人,聊天室,尋夢園聊天室,ut聊天室,成人影城,成人網站,18成人,微風成人,聊天室,尋夢園聊天室,ut聊天室,成人網站,成人影片,微風成人,聊天室,ut聊天室,a片,A片,成人影城,a片

    September 13, 2009 4:34 pm  

    Post a Comment

    Links to this post:

    Create a Link

    << Home